• GREY RAY

My journal made me..



My journal made me..

8 โมงเช้าบนโต๊ะสีขาว ภาพข้างหน้าของฉัน ใบไม้กอนั้นที่ขึ้นเบียดกันบนต้นไม้รูปตัววีตรงหน้าฉัน แปดโมงเช้าแสงจะส่องกระทบลอดผ่านได้สวยงามพอดีในความรู้สึกของฉัน และยังลม ลมตอนเช้าจะสบายที่สุด เย็น และเรื่อยที่สุด ฉันจะมานั่งที่เดิม มองกอใบไม้นั้น นี่คือช่วงเวลาที่ฉันมี…ทุกวัน

และฉันจะนึกถึงสมุดบันทึกเล่มนั้น

ฉันเริ่มมีสมุดบันทึกครั้งแรกตอนอายุ 12

ฉันเลือกเขียนกลอนสั้นๆ เป็นสิ่งแรกในสมุด

เธอ..คือแสงตะวัน

เธอ..คือดาวดวงนั้น

เธอ..คือหัวใจ

เธอ..คือวันใหม่ของฉัน

กลอนนั้นฉันไม่เคยลืม เป็นเรื่องแปลกที่แค่สมุด กับดินสอ จะกลายเป็นจุดเริ่มต้นชีวิตทั้งชีวิตของฉันได้ ถ้ามีใครถามฉันว่า เราจะรู้ได้ยังไง ว่าเราชอบทำอะไรที่สุด ฉันจะถามคนนั้นกลับ “มีสมุดบันทึกไหม?” ลองกลับไปเปิดดูนะ เห็นอะไรอยู่ในนั้นมากที่สุด นั่นคือสิ่งที่เป็นตัวเราที่สุด ถ้าใครชอบวาดบ้านในสมุดบันทึก เขามักโตมาเป็นสถาปนิก ใครชอบเอาไว้จดรายรับรายจ่าย เขาคือนักบัญชี ใครชอบเขียนความรู้สึก เขาจะเขียนมันไปตลอดชีวิต สมุดบันทึกคือสิ่งสะท้อนชีวิตเราทั้งชีวิต

บนโต๊ะนี้ทุกวัน ฉันเริ่มนั่งด้วยความโล่ง และพอสายตาฉันจับไปที่ริ้วแสงบนใบไม้กอนั้น ลมจะพัดมาทุกครั้ง ฉันจะเริ่มรู้สึกว่า ฉันอยากเขียนอะไรลงไป แล้วฉันจะเดินไปต้มน้ำ เลือกรสชา ระหว่างรอน้ำเดือด ฉันจะเดินไปหยิบสมุดบันทึกเล่มที่ฉันชอบ เล่มนี้สำหรับความรู้สึกวันนี้ และฉันจะกลับมาเริ่มเขียน แรกๆ มักเป็นกลอนเปล่า ความรู้สึกที่ออกมาทันที สั้นๆ แต่ฉันรู้ว่าคำที่ใช้ออกไป ฉันเกลามันอยู่ในใจแล้ว

สมุดบันทึกของฉันจะไม่ค่อยมีคำขีดทิ้ง และมักมีสเปซระหว่างคำ นั่นคือลมหายใจจริงๆ ของฉันในเวลานั้น ถ้าสเปซโล่ง กว้าง มีพื้นที่ของกระดาษเยอะกว่าคำ หมายถึงฉันกำลังนิ่งกับตัวเองมากๆ ไม่ค่อยมีอะไรสับสน แต่ถ้าฉันเริ่มเขียนตั้งแต่ริมขอบกระดาษ เขียนเต็มหน้า แล้วไล่มาจนสุดหน้า ฉันกำลังระบายความรู้สึก ฉันกำลังเอาความอัดอั้นอะไรบางอย่างออกมา

สมุดบันทึกเป็นทั้งแคนวาสของศิลปิน และก็เป็นทั้งกระดาษทิชชู่เช็ดทุกสิ่งที่ล้นออกมา เหมือนคีย์เมเจอร์ และคีย์ไมเนอร์ในเสียงเพลง เหมือนเด็กน้อยวิ่งไปหาสิ่งที่เขารัก และเหมือนเด็กเดินกัดตุ๊กตาเน่า กำลังควบคุมอารมณ์ของตัวเอง สมุดบันทึกมักทำให้เรากลับมารื้อค้น ปลอบประโลม และเริ่มใหม่กับหัวใจตัวเอง

ฉันปิดสมุดบันทึกตอนเก้าโมงครึ่ง ฉันได้อยู่กับตัวเองเพียงพอแล้ว หลังจากนี้ก็ถึงเวลาเอาสิ่งที่เป็นฉัน ออกไปทำ ให้เกิดสิ่งต่างๆ กับทั้งตัวฉันเอง คนที่ฉันรัก และคนอื่นๆ

" You are what you write

And what you write give you back who you are."

สุพิชา สอนดำริห์

บรรณาธิการบริหาร นิตยสารคลีโอ

CONTACT : m.me/greyraystationeryfanpage

Credit ภาพประกอบ : Pinterest - Jessica Spouse © Copy Right GREY RAY, All Rights Reserved.

ไม่อนุญาตให้นำบทความไปดัดแปลง, เขียนใหม่, หรือนำไปเผยแพร่ในที่สาธารณะโดยไม่ใส่เครดิตหรือได้รับอนุญาต


5 views
  • Facebook Clean
  • Twitter Clean
  • White Instagram Icon